به گزارش روابط عمومی فرهنگ سرای رسانه، همزمان با ایام عزاداری سرور و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله‌الحسین(ع) و یاران باوفایش، مهدی محمدی رئیس فرهنگ‌سرای رسانه از برگزاری مراسم عزاداری با حضور اهالی رسانه و فرهنگ خبر داد و گفت: مراسم عزاداری «جلوه حسین(ع)» همزمان با ماه محرم در روزهای سه‌شنبه دوم، چهارشنبه سوم و پنجشنبه چهارم مهر ماه از اذان مغرب در فرهنگ‌سرای رسانه برگزار می‌شود و از اصحاب رسانه و فرهنگ برای حضور در این برنامه دعوت به عمل آمده است.  \r\n \r\nوی با اشاره به جزئیات این مراسم عزاداری عنوان کرد: حجت‌الاسلام رضا غلامی مدرس حوزه و دانشگاه و حجت‌الاسلام حبیب‌رضا ارزانی رییس ستاد هماهنگی کانون‌های فرهنگی هنری مساجد کشور سخنرانان ویژه‌برنامه «جلوه حسین(ع)» خواهند بود. \r\n \r\nرئیس فرهنگ‌سرای رسانه ادامه داد: شعرخوانی شاعران آیینی از دیگر بخش‌های مراسم خواهد بود و مرتضی امیری اسفندقه، احمد علوی، احمد بابایی، سید محمدجواد شرافت، حامد خاکی، سجاد شاکری، نغمه مستشار نظامی و فاطمه بیرامی در شب اول، محمود حبیبی کسبی، حجت‌الاسلام جواد محمدزمانی، علی داودی، حسین صیامی، پیمان طالبی، فریبا یوسفی و افسانه غیاثوند در شب دوم و سید حمیدرضا برقعی، سعید بیابانکی، قاسم صرافان، حامد عسکری، عباس محمدی، فاطمه افشاریان و نفیسه سادات موسوی در شب سوم برای حاضران شعرخوانی می‌کنند. \r\n \r\nوی اظهار کرد: برپایی نماز جماعت مغرب و عشا، قرائت زیارت عاشورا و ذکر مصیبت و مداحی توسط مداحان اهل بیت(ع) از دیگر بخش‌های مراسم عزاداری «جلوه حسین(ع)» خواهد بود. \r\nمحمدی در پایان از تمامی اهالی رسانه و فرهنگ دعوت کرد در این مراسم که عرض ارادت اهالی فرهنگ و رسانه به آستان حضرت سیدالشهدا(ع) است، شرکت نمایند. \r\n \r\nفرهنگ‌سرای رسانه در خیابان پاسداران، خیابان شهید گل‌نبی، خیابان شهید ناطق نوری، میدان قبا واقع شده است....
به گزارش روابط عمومی فرهنگسرای رسانه، مراسم رونمایی از کتاب «وصال عاشقانه» شامگاه دیروز با حضور اهالی شعر و ترانه در محل این فرهنگ سرا برگزار شد.\r\nدر ابتدای این برنامه، سعید ناظمی صحبت کرد و گفت: ماجرای این کتاب به سال 71 برمی‌گردد؛ زمانی که در خدمت مقدس سربازی بودم. در آن زمان، این شعرها نوشته شد. کسانی که خدمت رفته‌اند می‌دانند که هم‌خدمتی‌ها کنار هم می‌نشینند و چیزهایی می‌نویسند. این شعرها ماحصل همان سال خدمت است و خوشنویسی‌اش را آقای نصیری انجام داده است. البته باید بگویم که این کتاب از آن سال که نوشته شد تا به امروز، بارها بازنویسی و دچار تغییراتی شده است. در این جلسه می‌خواهم بخشی از بند اول این کتاب را بخوانم.\r\nاو پس از خواندن بخشی از مرثیه این کتاب گفت: همان‌طور که اشاره کردم، این کتاب تغییراتی داشته و اکنون 16 بند 9 بیتی شده است. البته یک بند از این کتاب در عاشورای سال 82، نوشته شد. من خیلی عجله به چاپ کتاب ندارم وگرنه این کتاب در همان سال 71 به چاپ می‌رسید. تیراژ اول این کتاب 500 جلد بود که در حال اتمام است و به چاپ دوم خواهد رسید. جالب است که در چند سال اخیر، هر بار که آمدم کتابی چاپ کنم اتفاقاتی رخ داد که نشد. نگاهی که امروز به قیام عاشورا در این کتاب دارم با نگاه من در سال 71 کاملا متفاوت است. ما همیشه دنبال اندیشه‌ها و نگاه‌های جدید هستیم و به همین دلیل آثارمان نیز باید همین باشد. این کتاب، کتابی نیست که وقتی آن را بخوانید، گریه کنید و یا با آن عزاداری کنید؛ بلکه تلاش کردم تا یک تصویرسازی انجام بدهم. نگاه جدید در این کتاب وجود دارد و برای ما بیان می‌کند که اندیشه پشت قیام عاشورا چه بود؟ اگر بخواهم بر مبنای 1400 سال آن اتفاق را همین‌گونه که هست جلو برویم، کار درستی نیست. اندیشه امام حسین با بعضی از عزاداری‌ها، تعزیه‌ها و ... سنخیت ندارد. اگر اکنون به این‌جا رسیده‌ایم به این دلیل است که اندیشه تازه نداشتیم و باید به سراغ این نگرش جدید برویم. باید متوجه باشیم حرکتی که امام حسین انجام داد چه اندیشه‌ای را در دل داشت. دقت کنید که اندیشه‌ها جاودانه می‌مانند و شاید همین اندیشه‌های امام حسین است که عاشورا را جاودانه کرده است. امیدوارم با این کتاب توانسته باشم که تلنگری بزنم که از زاویه دید جدید و البته با تحقیق و منابع بیش‌تر به عاشورا نگاه کنیم.\r\n\r\nدر ادامه برنامه، آریا پور فریاد شهرویی صحبت کرد و در مورد این کتاب گفت: این که می‌خواهیم مبحثی را در دفاع از شعر آیینی باز کنیم، خیلی خوب است چرا که احساس می‌کنیم رویکردی که نسبت به شعر آیینی وجود دارد، رویکرد خوبی نیست و شاید تعدادی از شاعران خاص دیده نمی‌شوند. من می‌خواهم از رویکردهای علمی پژوهشی این بحث را باز کنم که درست است دین بخشی از رویکرد حکومت ما است بلکه بخشی از فرهنگ مردم نیز است. می‌خواهیم بدانیم که مرثیه، رثا، متن و ... چه معانی و جایگاهی در ادبیات جهان دارد و بر مبنای چه خواستگاه مردمی تبیین می‌شوند. اگر گریزی به معنا لغت رثا داشته باشیم، می‌بینیم که به معنای نوع برخورد مردم با یک اتفاق  ناگوار نظیر از دست دادن کسی است. زمزمه‌هایی که هر فرد بیان می‌کند. البته رویکردهای مختلفی نسبت به این واگویه‌های اجتماعی وجود دارد اما بررسی دیرینه شناسی مرثیه نشان می‌دهد که انسان‌ها برای گریز از ناگواری مرگ عزیزان خود دست به یک سری کارهای روان‌شناختی می‌زدند. می‌خواهیم امروز به این نتیجه برسیم که رویکردی که آقای ناظمی نسبت به یک واقعه به نام کربلا داشتند، دارای یک تاریخ در پشتش است. دقت کنید که بزرگانی مثل امام حسین به حقیقت طریق رسیدند که بسیار مهم است. اگر می‌گوییم که در نماز تیر از پای حضرت علی علیه‌السلام بیرون کشیدند، بدین معنی است که او به حقیقت نماز خواندن رسیده است.\r\nباید بررسی کنیم که این کتاب تا چه اندازه نقش به‌سزایی برای ادبیات و مردم عادی بگذارد. این کتاب در فرآیند خود اخلاق‌گرایی را مطرح می‌کند. متاسفانه در شرایطی زندگی می‌کنیم که موضوع دین و اخلاق‌گرایی از مباحث بزرگ و مورد بحث است. بسیاری از فلاسفه، اخلاق را لازمه فلسفه می‌دانند و بر آن تاکید دارند. دقت کنید که شعر مرثیه دوگونه است؛ یکی مرثیه درباری است که در دوران صفویه وجود داشته است و شاعر با خواندن شعرش صله دریافت می‌کرده است. من چنین چیزی را در آقای ناظمی ندیدم. او براساس عقیده خود کار می‌کند و به این کاری ندارد که شرایط تا چه اندازه پذیرای آن است.\r\nوی ادامه داد: اگر بخواهیم سیر مرثیه را در ادبیات دنبال کنیم، باید به یک نکته توجه کنیم و آن هم این است که تا زمانی که تاریخ را پیرامون یک اتفاق هنری ادبی بررسی نکنیم، نمی‌توانیم راجع به آن وضعیت، حرف علمی بزنیم. تاریخچه مرثیه‌سرایی در ایران بعد از اسلام است. مثلا حکومت آل‌بویه بعد از روی کار آمدن، به این دلیل که شیعه امام علی بوده‌اند، به کربلا می‌روند و برای واقعه کربلا مرثیه‌سرایی می‌کنند. در آن زمان کسایی مروزی اولین شعر را در مدح امام حسین علیه‌السلام می‌گوید. بعد از این اتفاق، مرثیه رویکردهای مختلفی و در بین شاعران محبوبیت پیدا کرد. در این جلسه می‌خواهم این موضوع را پاسخ بدهم که چرا ما فلان کتاب مرثیه دینی غربی را خوب می‌خریم و از آن دفاع می‌کنیم اما حاضر نیستیم نسبت به رویکرد دینی یک نویسنده ایرانی حساسیت داشته باشیم.\r\n\r\nشهرویی به بررسی شعر طبیعی و غیرطبیعی پرداخت و گفت: از نظر زبان‌شناسی، شعر را از دو منظر بررسی می‌کنیم؛ یا می‌گوییم شعر طبیعی است و یا غیرطبیعی است. شعر طبیعی آن است که وقتی انسان‌ها تحت تاثیر یک سری هیجانات قرار می‌گیرند، می‌سرایند. در حقیقت شعر طبیعی بازتابی از زندگی شاعر است و عشق، زخم‌های اجتماعی و ... او را بیان می‌کند. اما در مقابل، یک سری شعرها غیرطبیعی هستند. بدین معنی که طبیعت انسان به عنوان یک موجود اجتماعی تحت تاثیر قرار گرفته است و در ذهن خود، آن را به شکل اندیشه نشان می‌دهد تا آن موضوع را به صورت جامع‌تری بررسی کند. کار آقای ناظمی، یک نوع برخورد غیرطبیعی با مساله کربلا است چرا که یک اتفاقی رخداده است و ایشان بعد از 1337 سال، دوباره آن جریان را تبیین و توصیف می‌کند. او برای این کار در مواردی باید تخیل و در مواردی پژوهش کند. به نظرم شعر آقای ناظمی از 3 جهت مهم است؛ اولی وزن و قافیه است که هیچ ایرادی نداشت. قافیه‌هایی که در شعر ایشان وجود دارد بسیار عالی است و ردیف‌ها نیز چنین است. هم چنین مفاهیم مطرح شده نیز والا است.\r\nدر پایان این مراسم از کتاب «وصال عاشقانه» رونمایی شد.\r\n...
به گزارش روابط عمومی فرهنگسرای رسانه، مراسم افتتاحیه دومین دوره جام ولایت، مسابقات فوتسال رسانه‌ها با حضور جمعی از اهالی رسانه و خانواده‌ شهید افشار، خانواده زنده‌یادان میلاد حجت‌الاسلامی و حسین جوادی در محل این فرهنگ سرا برگزار شد.\r\nدر ابتدای این برنامه، محمد عزیزی دبیر اجرایی این مسابقات صحبت کرد و گفت: سال گذشته موفق شدیم با حمایت بانک ملت و مشارکت فرهنگ سرای رسانه و دیگر ارگانها ، اولین دوره این مسابقات را برای اهالی رسانه برگزار کنیم. بازتاب خبری این مسابقات نشان می‌داد که این برنامه مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفته است. در اولین دوره، بیش از 48 تیم ثبت‌نام اولیه داشتند که بعد از بررسی مدارک، 40 تیم در مسابقات حضور پیدا کردند، 2-3 ماه درگیر بازی‌ها بودیم و بازتاب بسیار خوبی داشت.\r\nوی ادامه داد: باید اشاره کنم که آقای دکتر صابریان، مدیر کل روابط عمومی و امور بین‌الملل بانک ملت به همراه خانواده بانک ملت توجه ویژه‌ای به اصحاب رسانه دارند و ما هم از این حمایت ایشان استفاده کردیم تا دومین دوره مسابقات هم با حمایت ایشان برگزار شود. تلاش کردیم تا این دوره را به صورت تخصصی‌تر برگزار کنیم و به همین دلیل به دنبال کیفیت رفتیم. البته در این دوره نیز بیش از 40 تیم برای جام ولایت شرکت کردند اما با فیلترهایی که گذاشته شد، تلاش کردیم تنها اصحاب رسانه در این مسابقات شرکت کنند و با این فیلترها 24 تیم موفق شدند ثبت‌نام قطعی را انجام بدهند. این مسابقات چند روز پیش قرعه‌کشی شد و امروز هم افتتاحیه دومین دوره این مسابقات برگزار می‌شود. پس از این مراسم، مسابقات در زمین فوتسال چند منظوره فرهنگسرای رسانه آغاز می‌شود و تا هفته اول مهر ماه مسابقات فینال را برگزار خواهیم کرد و برگزیدگان مشخص خواهند شد.\r\n\r\nعزیزی تاکید کرد: برای وزین‌تر کردن مسابقات، معاونت مطبوعاتی وزارت ارشاد را هم به عنوان حامی برگزار کننده مسابقات وارد کردیم هم‌چنین سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران و فرهنگسرای رسانه امکانات خود را در اختیار ما قرار دادند و البته انجمن صنفی خبرنگاران و روزنامه‌نگاران ایران به عنوان متولی برگزارکننده مسابقات حضور دارند. در کنار این‌ها، بانک ملت به عنوان اسپانسر مالی حضور دارند و کمک می‌کنند تا این مسابقات با بهترین کیفیت برگزار شود.\r\nاو یاد شهدای رسانه و افرادی که در این راه جان خود را از دست دادند، گرامی داشت و گفت: وقتی صحبت از اهالی رسانه می‌شود، یاد کسانی می‌افتیم که امروز جایشان در بین ما خالی است. ما این مسابقات را به عنوان بهترین فرصت غنیمت شمردیم تا در این مراسم افتتاحیه یاد و خاطره‌شان را گرامی داریم و از خانواده‌هایشان تجلیل کنیم. یاد شهید علیرضا افشار که در هواپیمای 330 حضور داشتند را گرامی می‌داریم و هم‌چنین یاد و خاطره زنده‌یادان میلاد حجت‌الاسلامی، حسین جوادی که در حادثه سقوط هواپیما در کوه‌های آلپ جان خود را از دست دادند، گرامی می‌داریم. چندی پیش، مهدی نفر را در یک سانحه رانندگی از دست دادیم و مهدی شادمانی نیز اخیرا به دلیل سرطان جان خود را از دست دادند. یاد همه این دوستان را گرامی می‌داریم.\r\nدر بخش بعدی برنامه، صابریان، مدیر روابط عمومی و امور بین‌الملل بانک ملت صحبت کرد و گفت: در عصر ارتباطات، اهمیت رسانه‌ها صدچندان است و در عصر حاضر، بدون حضور رسانه‌ها هیچ ارتباطی رخ نخواهد داد. ما در بانک ملت به این نقطه رسیدیم که اهمیت رسانه‌ها در امور اقتصادی و بانکی استراتژیک است و البته تعامل خوبی با رسانه‌ها داریم. آقای دکتر بیگدلی مدیرعامل بانک ملت تاکید زیادی بر اهمیت رسانه‌ها و تعامل با آنان دارند و همیشه حمایت ویژه‌ای از اهالی رسانه داشته‌اند. ما تاکنون 3 جلسه گرامیداشت اصحاب رسانه را در بانک ملت داشتیم و انشاالله در مراسم اختتامیه کلیپی را در خصوص اهمیت رسانه رونمایی خواهیم کرد که تولیدی خودمان است و در آن به این مراسمات گرامیداشت نیز اشاره شده است.\r\n\r\nوی ادامه داد: دوستان سال گذشته پیشنهاد دادند که جام رسانه و ولایت را در حوزه فوتبال داشته باشیم تا بهانه‌ای شود این عزیزان را در کنار هم قرار بدهیم. مطمئنا پیوند ورزش با رسانه پیوند مقدس و مهمی است. خوش حالیم که در جام دوم نیز افتخار میزبانی این مسابقات در کنار انجمن صنفی خبرنگاران و روزنامه‌نگاران و مشارکت فرهنگ سرای رسانه را داریم. امیدواریم که بتوانیم با تمام مقدورات خود از این قشر فرهنگی و فاخر جامعه‌مان حمایت کنیم.\r\nپدر میلاد حجت‌الاسلامی که یکی از مهمانان این برنامه بود در سخنانی گفت:‌ باید بگویم تا قبل از فوت پسرم، میلاد هیچ اعتقادی به معجزه نداشتم، اما اتفاقاتی که برای ما در این زمینه رخ داد، معجره بود. پسرم، 4 سال و نیم پیش در هواپیما جان باخت در حالی که همه مسافران به مدت 2-3 دقیقه می‌دانستند که هواپیما با سرعت 900 کیلومتر بر ساعت در حال وارد شدن به کوه‌های آلپ است. این اتفاق یک جنایت است. جالب است بدانید که در آن هواپیما از کودک در درون شکم مادر داشته‌این تا پیرترین فرد که 45 سال داشته است. در حقیقت مسافران هواپیما همگی جوان بوده و از 18 کشور دنیا بودند. دو روز بعد که به آن‌جا رفتیم، دیدیم که کمیته بحران آن‌جا همه چیزها را برای همه افراد پیش‌بینی کرده بود.\r\nوی گلایه‌های خود را از مسئولان مطرح کرد و گفت: اکنون 4 سال و نیم از آن ماجرا گذشته است اما تا به امروز هیچ مسئولی درخانه ما را نزده است و هیچ مسئولی پیش ما نیامده است. ما مشکل وکیل داشتیم و از وزارت خارجه و چند دستگاه دیگر درخواست کمک داشتیم که هیچ اهمیتی داده نشد. جالب است بدانید که مسافران دیگر کشورها که در هواپیمای سقوطی حضور داشتند،مسئولین‌شان به خانواده‌های آنان رسیدگی می‌کرد اما مسئولان ما هیچ رسیدگی به ما نداشتند و البته توقعی هم نداریم. باید در مورد معجزه بگویم که مسئول آن منطقه پیش ما آمد و گفت من 7 مزار دارم که 6 تای آن برای خودم، همسرم، دو دخترم و دو دامادم است. در حقیقت، قبر هفتم صاحب نداشت و آن را به میلاد شما می‌دهم. بنابراین میلاد من تنها کسی است که در آن‌جا سنگ مزار دارد و بقیه همگی به صورت دسته‌جمعی به خاک سپرده شدند. در آن جا بود که به معجزه ایمان آوردم. باید بگویم این قدر که مسئولان آن کشور به من و خانواده‌ام محبت کردند، مسئولان خودمان توجهی نداشتند.\r\n\r\nحجت‌الاسلامی تاکید کرد: البته باید تشکر ویژه‌ای از خبرگزاری تسنیم داشته باشم چرا که هیچ کس به جز آنان به ما رسیدگی نکرد. آقای رئیس جمهور برای آن دو نوجوان در فرودگاه عربستان، همه وزرا را مامور کرد اما برای فرزند ما کاری انجام نداد. ما حتی خواهش کردیم که در پارک ملت، درخچه‌هایی را با نام این بچه‌ها بکارند تا مردم ببینند و فاتحه‌ای بخوانند اما اقدامی صورت نگرفت.\r\nمحمد مهدی دانی، رئیس انجمن صنفی خبرنگاران و روزنامه‌نگاران ایران در حاشیه این مراسم افتتاحیه ضمن اشاره به اهمیت برگزاری چنین برنامه‌هایی گفت: برپایی جام ولایت برای اصحاب رسانه، تلاشی برای کنار هم آوردن اصحاب رسانه در قالب یک مسابقات است که با توجه به مشغله‌های ذهنی خبرنگاران و احاطه شدن در فضای خبری روزمره می‌تواند فضای بسیار خوبی را برایشان به وجود بیاورد. باید اشاره کنم که فراخوان این مسابقات به مناسبت روز خبرنگار و اعیاد قربان و غدیر منتشر شد اما به دلیل عزاداری اباعبدالله الحسین، مسابقات را چند روزی با تاخیر آغاز کردیم.\r\n\r\nاو از تلاش برای برگزاری اولین المپیاد ورزشی اصحاب رسانه خبر داد و گفت: با مذاکراتی که داشته‌ایم، در تلاشیم تا اولین المپیاد ورزشی اصحاب رسانه را در 10 رشته با مشارکت فرهنگ سرای رسانه و نهاد های دیگر برگزار کنیم. البته باید دید که برای برگزاری این مسابقات در چنین وسعتی تا چه قدر می‌توان عمل کرد. بسیاری از خبرنگاران هستند که در رشته‌های دیگر ورزشی فعالیت می‌کنند و شاید به همین دلیل در این مسابقات شرکت نکنند. به همین دلیل دیدیم که بهتر است در رشته‌های دیگر نیز مسابقات ورزشی برگزار شود.\r\nدر پایان این مراسم از پدر شهید افشار و خانواده مرحوم میلاد حجت‌الاسلامی و خانواده زنده‌یاد حسین جوادی تقدیر شد.\r\n\r\n \r\n ...
به گزارش روابط عمومی فرهنگ سرای رسانه، «وصال عاشقانه» نام اثری از سعيد ناظمی نويسنده، شاعر و منتقد ادبی است كه از سوی انتشارات لمپا منتشر شده است. اين كتاب حاوی گزیده‌ای از واکاوی شعر آئینی در ادبیات پارسی در ادوار مختلف تاريخی ايران همراه با تركيب‌بندی عاشورايی در 16 بند است كه ناظمی اين اثر عاشورايی را طی سال‌های 1376 تا 1397 به تدريج كامل كرده است.  این نشست به دبیری علی سرمدی برگزار می‌شود.\r\n \r\n شاعر «رقص باد صبا» در خصوص اين اثر به روابط عمومی فرهنگ سرای رسانه گفت: اولين جرقه‌های خلق اين اثر مربوط به اواسط دهه 70 است كه به طور شگفت‌آوری غرق در مرثيه جاودانه محتشم كاشانی بودم از همين رو اين شانزده بند را هم در همان وزن عروضی سرودم.\r\n \r\n وی افزود: هر كدام از اين بندها را به صورت گفتمانی عاشقانه تصوير كردم و سعی داشتم با استفاده از دريای عظيم كلمات جنبه‌های زيبايی شناختی اين حادثه سترگ را به مخاطب نشان بدهم. تصاويری عاشقانه كه نشان از زيبايی‌های بی‌تفسير آخرين ساعات حيات حضرت ابا عبدالله الحسين(ع) دارد.\r\n \r\n اين شاعر آئينی ضمن تشكر از كسانی كه او را در انتشار اين اثر ياری كرده‌اند تصريح كرد: اكنون زمان انديشيدنی جديد در زوايای قيام عاشورا است. مسيری كه نه به عقل كه بايد با دل رفت. فقط از همين مسير است كه می‌توان زيبايی‌های معنوی قيام تاريخی امام حسين عليه السلام را به نسل‌های آينده منتقل كرد.\r\n \r\n از سعيد ناظمی پيشتر كتاب‌هایی در حوزه نقد ادبی، داستان كوتاه و شعر منتشر شده است كه از آنها می‌توان به «رنگ‌ها با آدم حرف می‌زنند»، «كتيبه‌ها»، «روايت دوم»، «خط چهارم» و «رقص باد صبا» اشاره كرد.\r\n \r\n علاقه‌مندان برای حضور در این مراسم می‌توانند از ساعت 17 الی 19 روز سه‌شنبه (26 شهریورماه)‌ به فرهنگسرای رسانه  واقع در تهران، ابتدای خیابان پاسداران، خیابان شهید گل‌نبی، خیابان شهید ناطق‌نوری، میدان قبا مراجعه کنند.\r\nان\r\n ...
به گزارش روابط عمومی فرهنگسرای رسانه، کارگاه «مبانی هنر سخنوری» زیر نظر مجید یراق بافان، گوینده ارشد تلویزیون و مدرس دانشگاه در فرهنگسرای رسانه برگزار می‌شود.\r\n در این کارگاه، موضوعاتی نظیر ارائه راهکارهای افزایش مهارت ارتباط کلامی، تبیین فنون واژه‌گزینی در سخن گفتن و متن خوانی ارائه می‌شود. \r\n براساس این گزارش، نام‌نویسی در این دوره از 23 شهریور تا 5 مهر می‌باشد و به دانشجویان و طلاب 10 درصد تخفیف تعلق می‌گیرد.\r\n زمان برگزاری این کارگاه در پاییز 98 بوده و زمان دقیق آن متعاقبا اعلام می‌شود. علاقه‌مندان برای کسب اطلاعات بیش‌تر می‌توانند با شماره تلفن 22888782 تماس حاصل نمایند. \r\n \r\n...
به گزارش روابط عمومی فرهنگسرای رسانه، دومین کرسی آزاداندیشی «ملی سازی فضای مجازی» در فرهنگسرای رسانه برگزار شد.\r\nدر ابتدای این جلسه، حمیدرضا حسینی دانا عضو هیئت علمی دانشگاه صحبت کرد و در توضیح این برنامه گفت: موضوع مهمی که امروز قرار است صحبت کنیم، ملی‌سازی فضای مجازی یا بومی‌سازی فضای مجازی است. این موضوع از جمله مسائل حیاتی است و از آن جا که بسیاری از امور روزمره ما در فضای مجازی و سایبر مطرح می‌شود، باید این فضا را بشناسیم، فرصت‌ها و تهدیدهایش را درک کنیم و ... چیزی که کمتر به چشم می‌خورد، کمبود ادبیات موضوعی در این زمینه است. ادبیات تخصصی وجود دارد اما همگانی شدن این ادبیات و تکمیل شدن فرهنگ عمومیِ پدافند فضای مجازی یکی از مسائلی است که باید اتفاق بیفتد. در جلسه امروز به پدافند سایبری و پدافند رسانه‌ای خواهیم پرداخت.\r\nدر ادامه این برنامه، محمد اسکندری، مدیر روابط عمومی سازمان پدافند غیرعامل کشور صحبت کرد و در مورد بومی‌سازی فضای مجازی گفت: همان‌طور که اختراع چرخ و موتور احتراقی زندگی بشر را تحت تاثیر قرار داد، امروز فضای سایبری نیز چنین است و انقلابی را در حوزه‌های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و ... ایجاد کرده است. من تاکید می‌کنم که از لفظ فضای مجازی استفاده نشود چرا که این فضا تقریبا بخش حقیقی زندگی ما شده است. رویکرد سازمان پدافند غیرعامل به عنوان یک نهاد حاکمیتی این است که بستر بهره‌مندی ایمن و حداکثری از فناوری‌ها را برای همه به وجود بیاورد. در کنار هر فرصتی، یک تهدید وجود دارد. اگر بتوانیم این تهدیدها را بشناسیم، آن را کنترل کنیم و دانش مقابله به آن را پیدا کنیم، می‌توانیم دانش استفاده فناورانه برای توسعه کشورمان را داشته باشیم. متاسفانه فضای سایبری به عنوان یکی از پدیده‌هایی که از غرب وارد کشورمان شده است، پیوست‌های بومی‌اش را ندارد. آقای جلالی، رئیس سازمان پدافند غیرعامل مدتی است که مفهوم جدیدی به نام ملی‌سازی فضای مجازی را مطرح کردند که به نظرم اهمیت آن اگر از ملی‌سازی صنعت نفت بیش‌تر نباشد، کمتر نیست. این موضوع نه تنها برای ایران بلکه برای بسیاری از کشورهایی که نزدیک به فناوری سایبر هستند اهمیت دارد.\r\nوی ادامه داد: فضای سایبری تمام حوزه‌های اعمال حاکمیت را تحت تاثیر قرار داده است و در حاکمیت اقتصادی،‌ سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و ... چالش‌هایی را به وجود آورده است. در حوزه اقتصادی، چیزی که به عنوان رمز ارز عرضه شده است، یک دوربرگردان نسبت به بانک‌های مرکزی است. بر همین اساس، لازم است که فضای مجازی ملی‌سازی شده و حاکمیت توان اعمال قدرت بر آن را داشته باشد. علاوه بر این، از آن جا که ما از بستری استفاده می‌کنیم که پشتیبان آن دشمنان هستند، ضرورت بیش‌تری داریم.\r\nسخنران بعدی این مراسم، جواد جاویدنیا، معاون امور فضای مجازی دادستانی کل کشور بود. او با اشاره به ملی‌سازی فضای مجازی گفت:‌ بحث ملی سازی فضای مجازی یک دغدغه بسیار بزرگ و البته شدنی است. به نظر می‌رسد تا زمانی که گفتمان‌سازی لازم صورت نگیرد و قاطبه مردم همراهی نداشته باشند، بیگانگان با یک سری مفاهیم بازی کرده و قصد نهایی از این موضوع را زیر سوال می‌برند. شاید یک دیدگاه این باشد که بگوییم باید با الزام و اجبار این کار را عملیاتی کنیم اما درسی که از مکتب اهل بیت گرفته‌ایم این است که نمی‌توان افراد را با اجبار به سمت سعادت رهمنون کرد. قبل از هر چیز لازم است بدانیم که وضعیت ما در فضای مجازی چگونه است. آیا اعمال قدرت حاکمیت را در فضای مجازی داریم؟ آیا می‌توانیم به اهداف انقلاب و اسلامی دست پیدا کنیم یا خیر و ... با چند مثال ساده این مفهوم مشخص می‌شود. باید بگویم که اکنون به معنای واقع در فضای مجازی ما شاهد کاپیتولاسیون هستیم. نرم افزارهای خارجی و شرکت‌های بزرگ آنان هر کاری که دلشان می‌خواهد در فضای مجازی انجام می‌دهند و هر کالایی را وارد کشور می‌کنند. حتی هر جرمی که می‌خواهند را در کشورمان انجام می‌دهند و ما قدرت برخورد با آنان را نداریم. در این زمینه به غیر از چند توافق صوری چه کاری انجام داده‌ایم. تنها گفتیم که با تلگرام صحبت کردیم تا قوانین ما را حاکم کند. چند درصد آن عملیاتی شد؟ پیچ رهبرمان، رئیس قوه قضاییه، سران سپاه و ... حذف شد و ما چه کردیم؟ مفهوم دیگر این است که تا چه اندازه مفاهیم سالم و قابل عرضه در فضای مجازی ارائه می‌شود؟ درصدی که برای فرزندان ما ارائه می‌شود، حدود 20 درصد است. با چنین محتوایی، دشمن را برای لشگر کشی به عمق روستاهایمان آماده می‌کنیم. اکنون در روستاهایی که تلویزیون ندارند و پل برای رفت و آمد ندارند، اینترنت 4G وجود دارد. به بحث اقتصادی این موضوع نگاه کنید. تبلیغاتی که گوگل از کشور ما در می‌آورد، روزانه یک میلیارد تومان است. یعنی شرکت ایرانی به گوگل پول می‌دهد که اگر مردم فلان موضوع را سرچ کردند، من را اولین خط بیاور. بنابراین ما یک موجود خطرناک را رها کرده‌ایم و اسم آن را آزادی گذاشته‌ایم. جالب است بدانید که اینستاگرام در خود آمریکا با ارزش‌های آنان، نازل‌ترین شبکه اجتماعی در حوزه مسائل اخلاقی است. بر همین اساس، فکر می‌کنم تا زمانی که یک شبکه داخلی نداشته باشیم که نتوانیم حق و حقیقت را به مردم خودمان برسانیم، کاری از پیش نبرده‌ایم و نمی‌توانیم با مردم دنیا حرف بزنیم. بنابراین قدم اول این‌جا است که در داخل قوی شویم که راه آن ملی سازی فضای مجازی است.\r\nدر ادامه هادی کریمی، معاون فنی قرارگاه پدافند سایبری کشور صحبت کرد و در مورد اولویت‌های ملی‌سازی گفت: آقتای دکتر جاویدنیا مطالب بسیار خوبی را در زمینه ملی‌سازی فضای مجازی مطرح نمودند و بنده می‌خواهم از نگاه دیگری به بومی‌سازی فضای سایبری بپردازم. قبل از هر چیز باید بدانیم که در کجا هستیم و درک صحیحی از شرایط داشته باشیم. هم‌اکنون، در 5 حوزه اساسی با آمریکایی‌ها می‌جنگیم. یکی از آنان نظامی است. آمریکایی‌ها خیلی تهدید کردند که نتیجه آن سرنگونی پهپاد آمریکایی بود. جنگ دیگر ما با آمریکایی‌ها در حوزه سیاسی است. حوزه سوم، فضای مجازی است. موضوع چهارم تهدیدهای توریستی است که زیر ساخت‌های کشور را هدف قرار می‌دهند. موضوع پنجم که بسیار مهم است و ما با آمریکایی‌ها و کشورهای هم‌پیمانش می‌جنگیم، فضای سایبری است. ما اکنون وارد یک نبرد تمام عیار شده‌ایم. این جنگ می‌تواند هم در زمینه محتوایی و شناختی باشد که نمونه آن را در شبکه‌های مجازی و با محوریت سلطنت‌طلب‌ها و منافقین می‌بینید و هم می‌تواند در زمینه زیرساختی باشد که نمونه آن حملاتی است که به زیر ساخت‌های ما انجام می‌شود. این موضوع روز به روز نیز در حال افزایش است. یعنی از سال 2015 که سند راهبردی سایبری آمریکا تنظیم شد تا سال 2018، رویکرد دفاعی آنان به رویکرد تهاجمی تغییر کرده است.\r\nوی ادامه داد: ضراب‌خانه‌های سلاح‌های سایبری آمریکا یک موضوع کاملا سری در دولت اوباما بود و در دولت ترامپ کاملا عیان شد. در کنار این‌ها باید به موضوع دیگری توجه کنیم و آن جنگ سایبری است. جنگ سایبری یک واقعیت غیرقابل انکار است. بنابراین باید خود را برای این جنگ آماده کنیم و راه آن بومی‌سازی فضای سایبری است. یک موضوع مهمی که در زیرساخت‌ها داریم این است که از سرویس‌ها و محصولات خارجی استفاده بی‌رویه‌ای می‌کنیم. ما یک سری شبکه‌های اجتماعی در داخل داریم که این روزها فعالیت می‌کنند اما باید دید که شرایط آنان چگونه است. باید بگویم که در حوزه بومی‌سازی، تجربیات خوبی در دنیا وجود دارد که باید از آن استفاده کنیم. موضوع ملی‌سازی موضوعی بسیار جدی است. نباید فکر کنیم که وضعیت همیشه این‌گونه است بلکه ممکن است دشمن روزی یک جنگ تمام عیار برای ما راه بیندازد که یکی از زمینه‌های آن سایبری است.\r\nسخنران بعدی این جلسه، احسان کیان‌خواه، عضو هیئت علمی دانشگاه بود. او گفت: به نظرم ما هم‌چنان گذشته نگر فکر می‌کنیم. مشکل اصلی این است که فهم روشنی از فضای سایبر نداریم. این که کارکرد آن چیست و نسبت آن با اهداف انقلاب اسلامی چیست؟ اول این مشکل باید حل شود و مفاهیم فضای سایبری باید روشن شود و سپس فکر کنیم که ملی‌سازی فضای مجازی معنی دارد یا خیر. برای مثال، آیا فضای سایبر را می‌توانیم جایی برای تمدن‌سازی انقلاب اسلامی قرار بدهیم یا خیر؟ آیا فضای مجازی می‌تواند ضعفی برای بیان اندیشه‌های انقلاب اسلامی باشد یا خیر؟ تا زمانی که این موضوعات مشخص نشود، نگاه من به گذشته شده و به آینده پشت می‌کنم. بله درست است که طرف غربی با سرعت به ما تهاجم می‌کند و فرهنگش را در پوشش زیبا به ما عرضه می‌کند اما باید این نسبت را بدانیم. احساس می‌کنم یک مشکل جدی سیاست‌گذاری و حکم‌رانی ما عده فهم دقیق از فضای سایبری است. توجه داشته باشید که فضای سایبر در حال تحول است و باید با نگاه آینده پژوهانه آن را فهم کنیم و برایش نسخه بنویسیم.\r\nوی تاکید کرد: فضای سایبری بر ما عارض شده است و باید این مساله را بشناسیم. اولین ساحتی که از فضای سایبر می‌بینیم، ساحت فناورانه آن است. لایه بعدی، ساحت کاربری است که بالادست آن ساحت مناسبات وجود دارد. در همین جا است که اتفاقات رخ می‌دهد. دقت کنید که مثلا در شبکه‌های اجتماعی، محتوا به صورت خام وجود ندارد بلکه این روابط و مناسبات است که محتوا می‌سازد. بنابراین اگر شبکه سروش یا بله را هم بیاورید، چنین است. باید براساس مهندسی ارزش، یک سری روابط در داخل شکل بدهیم.\r\nسخنران پایانی این جلسه مهندس صرامی بود. او گفت: ملی‌سازی فضای مجازی، بحث مهم و کلیدی و راهبردی است که بدان نیاز داریم. از جهت تاثیرگذاری تاریخی همان طور که ملی شدن صنعت نفت، یکی از زمینه‌های شکل‌گیری انقلاب اسلامی بود، در مورد ملی‌سازی فضای مجازی نیز چنین است. به نظرم اکنون در زمینه فضای مجازی، در زمان قبل از انقلاب اسلامی هستیم. اکنون حاکمیت ملی در فضای مجازی نقض شده و تقریبا وجود ندارد و به همین دلیل دچار تعارض‌هایی هستیم که از کشورهای مختلف آمده و به ما می‌رسد. این دوگانگی در فضای مجازی باعث شده است که نتوانیم از ظرفیت‌های آن استفاده کنیم. وقتی چنین اتفاقاتی رخ می‌دهد نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم که مردم به صورت فرصت محور به فضای مجازی نگاه کنند. به نظرم راهکار این دوگانگی و چیزی که به ما جهت می‌دهد، ملی شدن فضای مجازی است که باید بدان فکر کنیم. البته ملی شدن فضای مجازی لازم است اما کافی نیست چرا که باید به جهانی‌سازی انقلاب اسلامی فکر کنیم. بر همین اساس، معتقدم که شروع اقدام در رابطه با ملی شدن فضای مجازی را باید شبکه ملی اطلاعات بدانیم که در سندهای بالادستی و قوانین ما بدان اشاره شده اما کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد.\r\nدر بخش بعدی این مراسم، 5 پژوهشگر آخرین نتایج تحقیقات خود را پیرامون ملی سازی فضای مجازی ارائه کردند. تحقیقات ارائه شده به شرح زیر بود؛\r\n«ملی سازی فضای مجازی با هدف صیانت از دارایی‌های مردم و مقابله با اطلاعات دروغین» توسط محمد شیربیگی\r\n«مرجعیت رسانه‌ای سپر دفاعی صیانت در برابر اخبار جعلی» توسط حمیدرضا حسینی دانا\r\n«ظرفیت اقتصاد پلتفرمی در فضای مجازی برای اشتغالزایی و پیشرفت اقتصادی کشور» توسط سیده مهناز حسینی\r\n«مبانی و الزامات ایجاد ارز دیجیتال ملی در بستر اینترنت بومی» توسط حسن ضیایی جباری\r\n«نقش رسانه ملی در کاهش آسیب‌های ناشی از عدم مشارکت مردمی در فضای اقصادی سالم» توسط زهرا ملابابایی\r\nانتهای پیام/...
به گزارش روابط عمومی فرهنگ سرای رسانه، دومین کرسی آزاد اندیشی و بیست و یکمین دوره از سلسله نشست های تخصصی اقتصاد و رسانه با محوریت \"ملی سازی فضای مجازی \"برگزار می شود.\r\nدر این برنامه که در قالب سومین نشست تخصصی پدافند رسانه ای برگزارمیشود ، محورهای مهمی نظیر پدافند سایبری و رسانه ای ،دفاع از زیر ساخت های فضای مجازی زیر نظر اساتید و کارشناسان مطرح این حوزه بررسی می شود.\r\nبر اساس این گزارش ،پنل تخصصی این نشست ، با حضور مهندس صرامی مدیر عامل مجمع فعالان فضای مجازی ، مهندس هادی کریمی معاون فنی قرارگاه سایبری سازمان پدافند غیرعامل کشور ، دکتر احسان کیانخواه عضو هیئت علمی دانشگاه ، دکتر جواد جاویدنیا معاون امور فضای مجازی دادستانی کشور ،دکتر حمید رضا حسینی دانا عضو هیئت علمی دانشگاه و دکتر محمد اسکندری مدیر روابط عمومی سازمان پدافند غیر عامل کشور برگزار می شود.همچنین چند سخنرانی جنبی نیز در کنار این نشست هاارائه خواهد شد.\r\nدومین کرسی آزاد اندیشی روز چهارشنبه 13 شهریور ماه از ساعت 15 تا 18 در فرهنگ سرای رسانه برگزار می شود.علاقه مندان جهت حضور در این برنامه می توانند به آدرس پاسداران ،خیابان شهید گل نبی ،خیابان شهید ناطق نوری ، میدان قبا مراجعه کنند.\r\n...
در یکصد و هفتمین نشست تخصصی زرین قلم مطرح شد

احمد دهقان: کتاب‌نویسی بسیار ساده‌تر از نویسندگی است

نویسنده برجسته کشور در نشست رونمایی از کتاب «هیچ کس این زن را نمی‌شناسد»‌ گفت: در جامعه امروز، خیلی‌ها حتی برای مد هم که شده یک داستان می‌نویسند و از این جهت، کتاب نوشتن بسیار ساده است اما این که کسی بتواند نویسنده باشد و ذهن نویسندگی داشته باشد، بسیار مهم است.

به گزارش روابط عمومی فرهنگسرای رسانه و شبکه های اجتماعی،آیین رونمایی از رمان «هیچ کس این زن را نمی‌شناسد» با حضور نویسنده کتاب، ندا رسولی و اساتید ادبیات، احمد دهقان، مجید قیصری، زهیر یاری، ولی‌الله نوروزی و جمع زیادی از علاقه‌مندان در فرهنگسرای رسانه و شبکه‌های اجتماعی برگزار شد.

در ابتدای این مراسم و پس از خوشامدگویی مجری برنامه، اسماعیل باستانی، هنرمندان برجسته کشور به روی صحنه آمدند و با اجرای یک قطعه زنده و خوانش بخش‌هایی از کتاب «هیچ کس این زن را نمی‌شناسد»، حال و هوای خاصی به مجلس دادند. در همین بخش، ولی‌الله نوروزی، یک قطعه زنده را نواخت و پس از او، زهیر یاری، بازیگر سینما و تلویزیون، قسمتی از این کتاب را برای حاضران در جلسه خواند.

در ادامه اسماعیل باستانی، مجری برنامه از مهمانان جلسه درخواست کرد تا به روی صحنه بیایند و ندا رسولی و مجید قیصری برای معرفی این کتاب به روی صحنه آمدند.

روایت‌های واقعی از ورود نیرو‌های متفقین به ایران، زمینه‌ساز نوشتن رمان

ندا رسولی، اولین سخنران برنامه بود. او راجع به جدیدترین کتاب خود گفت: ایده اولیه این داستان، از این‌جا شروع شد که یکی دو روایت واقعی از این تاریخ شنیدم که بسیار تاثیرگذار بود. این دو روایت مربوط به ورود متفقین به ایران، اشغال ایران و قحطی بود. همین موضوع باعث شد تا این مقطع از تاریخ را مطالعه کنم و متوجه شوم که چه اتفاقات جالبی در آن برهه رخ داده است و می‌توان روی آن کار کرد. باید بگویم که آن روایت‌ها را از مادرم شنیدم و ایشان نیز آن را از پدربزرگ و مادربزرگم شنیده است که در آن مقطع زندگی می‌کردند. در حقیقت، این چند داستان، دستمایه‌ای برای نوشتن این کتاب شد.

او در پاسخ به سوال مجری برنامه مبنی بر واقعی بودن یا خیالی بودن روایات در این کتاب گفت: وقتی این مقطع تاریخی را مطالعه می‌کردم، تلاش کردم تا چارچوب اصلی تاریخ را در نوشتن کتاب رعایت کنم و از این جهت، لطمه‌ای به آن وارد نشود. علاوه بر این، تلاش کردم تا با استفاده از تخیل، این موضوع را غنی‌تر کنم تا بتوانم جهان داستانی خود را بنویسم. به صورت کلی باید بگویم که نوشتن یک داستان برمبنای تاریخ، کار بسیار سختی است؛ به این دلیل که شما باید قصه‌سازی کنید و در عین حال حواستان باشد که به آن چارچوب، لطمه‌ای وارد نشود و دچار تغییر نگردد.

مجید قیصری دیگر سخنران این جلسه رونمایی کتاب بود. او در مقدمه صحبت‌های خود گفت: وقتی شما چیزی را از دست می‌دهید، اگر برایتان عزیز باشد، به سختی می‌توانید آن را فراموش کنید. از همین منظر، وقتی شما عزیزترین نزدیکانتان را در جنگ از دست می‌دهید، جنگ معنا و مفهوم دیگری برای شما پیدا می‌کند. مطمئنا وقتی شما چیزی را از دست می‌دهید، دیگر جای هیچ شیرینی برایتان باقی نمی‌ماند و همه چیز تلخ می‌شود.

او در ادامه صحبت‌های خود، به کتاب «هیچ کس این زن را نمی‌شناسد» اشاره کرد و گفت: به نظرم، بحث دوری و نزدیکی وقایع در این داستان مطرح نیست بلکه بحث جذابیت است. نویسنده از یک سوژه خوشش می‌آید و دیگر فرقی نمی‌کند که آن سوژه مربوط به سال ۱۳۲۰ باشد یا مربوط به دهه ۶۰ هجری و حضرت سیدالشهدا باشد. به نظرم، نکته مهم در یک کتاب این است که نویسنده توانسته باشد که از پس زمان و مکان بربیاید. به نظرم، نویسنده در جایی قرار گرفته است که ما نمی‌دانیم کجاست. او در متن خود اصلاحات ترکی را آورده است که برای ما مانوس نیست. این کتاب، یک اثر درخور و قابل اعتنایی است. به نظرم برگزاری جلسات رونمایی کتاب، قواعد و قوانینی دارد که باید رعایت شود. همان طور که برای فیلم‌ها مراسم فرش قرمز گرفته می‌شود، باید چنین فضایی را برای کتاب نیز فراهم کنیم.

ندا رسولی در پاسخ به سوال مجری برنامه، ‌مبنی بر سفر کردن نویسنده در تاریخ به واسطه این کتاب گفت: وقتی تاریخ این مقطع را مطالعه می‌کردم، متوجه شدم که نیروهای متفقین از شمال و جنوب وارد ایران شده بودند. تقریبا آشنایی زیادی با جنوب کشور نداشتم اما به واسطه ارتباطاتی که با شمال کشور و به ویژه آذربایجان داشتم، روایت کتاب را بر اساس این منطقه آغاز کردم.

 

قیصری در بخش دوم صحبت‌های خود ضمن اشاره به شخصیت‌پردازی در این کتاب گفت: در ابتدا می‌خواهم که یک شمای کلی از این داستان به مخاطبان ارائه بدهم تا بدانند که با چه فضایی روبه‌رو هستند. این داستان، دو روایت را به موازات هم جلو می‌برد؛ یکی از این داستان‌ها، روایت من راوی دارد که به واسطه یک جوان روایت می‌شود. این داستان فضای شهری دارد و در اردبیل دنبال می‌شود. همزمان با این داستان، یک داستان دیگر نیز داریم که به صورت دانای کل روایت شده و در آن، ماجراهای سال ۱۳۲۰ روایت می‌شود. در ابتدا فکر می‌کردم که این دو روایت موازی با همدیگر جلو می‌رود اما با پیش رفتن در داستان متوجه شدم که این دو روایت از جایی به بعد، از هم جدا شده و جداگانه روایت می‌شوند. به نظرم، در این‌جا نویسنده باید اطلاعاتی می‌داد تا ما بفهمیم که این دو روایت اختلافی نزدیک به ۲۰ سال با یکدیگر دارند و جدا هستند. چیزی که برای من در متن داستان مهم بود و دوست داشتم که به آن پرداخته شود، این است که ما از یک روایت خرد که فقط چند روستا را دربر می‌گیرد، می‌خواهیم یک تصویر کلی از ایران را نمایش بدهیم. در حقیقت، با استفاده از روایات خرد می‌خواهیم تصویر کلی از جنگ را به نمایش دربیاوریم. با این حال باید بگویم که آن چیزی که دوست داشتم، به من ارائه نشد. انتظار من این بود که بدانم در سال ۱۳۲۰، چه کسی پادشاه مملکت است؟ چه اتفاقاتی در آن زمان رخ می‌دهد و … اما از آن‌جا که آدم‌ها بسیار درگیر روزمرگی شده‌اند، کمتر کسی به این مساله توجه می‌کند. در حقیقت، در این کتاب، هیچ حرفی از کسانی که به نوعی دست‌اندرکار این اتفاقات شوم هستند، به میان نمی‌آید و هیچ اطلاعات تاریخی از این جغرافیا به من داده نمی‌شود. این‌ها از جمله حلقه‌های مفقوده این داستان است. علاوه بر این، باید بگویم که وقتی این کتاب را می‌خوانید، بدون آنکه بدانید نویسنده کتاب چه کسی است، حس زنانه او را حس می‌کنید.

تصویر روی جلد، برگ برنده رمان «هیچ کس این زن را نمی‌شناسد» است

اسماعیل باستانی در ادامه صحبت‌های مجید قیصری راجع به این کتاب گفت: یکی از برگ برنده‌های این کتاب، تصویر روی جلد آن است. باید بگویم که جلد این کتاب بسیار جذاب بوده و برای جذب مخاطب خیلی مهم است. باید بگویم که اصولا مخاطبان ما نویسنده‌ها را نمی‌شناسند و به همین دلیل وقتی به کتاب‌فروشی مراجعه می‌کنند، تنها به قفسه کتاب نگاه کرده و هر کدام که جذاب‌تر باشد و او را جلب کند، می‌خرد. از همین‌منظر، طرح جلد این کتاب بسیار خلاقانه و هنرمندانه است. طراح این جلد، فرزاد ادیبی است که به نظرم بسیار خوش‌ذوق عمل کرده است.

قیصری راجع به تاثیر جغرافیا در این کتاب گفت: اگر شما متنی داشته باشید که جغرافیا در آن نقش تعیین‌کننده‌ای نداشته باشد، خیلی ایراد ندارد اگر جغرافیا را به صورت سطحی بیان کنید. به نظرم، این کتاب، تاریخ را روایت می‌کند و در زیر پوست آن، از سنتی صحبت می‌کند که وابسته جغرافیا بوده و بر آن تاثیرگذار است. به نظرم، روی این مسائل می‌شد تمرکز ویژه‌ای داشت و استفاده از این تکنیک‌ها بسیار به رنگ و بوی آن کمک می‌کرد و آن را به سمت بومی‌شدن می‌برد. برای مثال، یکی از چیزهایی که بسیار دوست داشتم در این کتاب بخوانم، مربوط به ریزه‌کاری‌های سنتی در آن مناطق بود اما عملا چیزی دستم را نگرفت. مثلا تا انتهای داستان، هیچ تصویری از سربازان روس ندارم با این که بسیار دلم می‌خواست تا راجع به جزئیات آن باخبر شوم.

تمام شخصیت‌های داستانی به خوبی توسط نویسنده مدیریت شده است

او اضافه کرد: البته باید بگویم که ایشان انصافا نمره خوبی از این نوشته می‌گیرد چرا که آن را مدیریت کرده است. منظورم از مدیریت این است که او توانسته است، شخصیت‌ها را مدیریت کرده و از دستش خارج نشود. البته ایشان نویسنده جوانی است و با نوشتن بیش‌تر می‌تواند پیشرفت قابل ملاحظه‌ای کند. اگر چه جاهایی از داستان از دستشان خارج شده بود. مثلا در مواردی از کتاب، تعلیق‌هایی ایجاد شده بود که خیلی مناسب نبود. این موضوع به مدیریت داستان توسط نویسنده برمی‌گردد. ایشان می‌تواند با تکرار و تمرین بیش‌تر این موارد را نیز مدیریت کند. به نظرم اگر یک سرویراستار قوی در نشر وجود داشته باشد، متن را بخواند و همه این جزئیات را دربیاورد، متن از آب و گل درمی‌آید و خلاهای آن جبران می‌شود. ما چنین چیزی را در سینما و تئاتر داریم و بر همین اساس، متن نمایش‌نامه یا فیلم‌نامه چندین بار بازنویسی می‌شود اما در حوزه ادبیات، از این موضوع فقیر هستیم. امیدوارم روزی برسد که انتشارات‌های ما به این‌جا برسند که با استفاده از سرویراستاران جدی و قدرتمند، کارها را بخوانند. در این‌جا است که تحولی جدی در ادبیات ما رخ خواهد داد.

ندا رسولی در بخش دیگری از صحبت‌های خود، دلیل انتخاب دو راوی را توضیح داد و گفت: وقتی طرح این رمان را نوشتم، ۴-۵ فصل اول را با من راوی نوشتم اما بعدا دیدم که این راوی به تنهایی جوابگو نیست و بنابراین باید این اتفاق صورت بگیرد و بر همین اساس عمل کردم. از آن‌جا که زمان دو داستان و نوع روایت متفاوت بود، یک راوی جوابگو نبود و نمی‌شد که از یک راوی استفاده کنم. باید بگویم که در ابتدای نوشتن این کتاب، بسیاری از شخصیت‌ها حضور نداشته و تعریف نشده بودند. با این حال، وقتی کار جلوتر می‌رفت، کم‌کم آنان را اضافه کردم. شخصیت‌های این کتاب تلفیقی از واقعیت و تخیل هستند. بدین معنی که اگر یکی دو ویژگی در جهان بیرون می‌بینم، سعی می‌کنم که آن را با استفاده از تخیل غنی کنم و شخصیت جدیدی بسازم.

قیصری در پاسخ به سوال دیگر مجری مبنی براین که آیا می‌توان این کتاب را یک داستان قهرمان‌محور و ضد جنگ دانست یا خیر؟ گفت: به این موضوع فکر نکردم اما بعید است که بتوان چنین معنایی را برای آن تعریف کرد چرا که قهرمان ندارد و البته شخصیت اصلی آن در پایان، ضد قهرمان می‌شود. در مقابل، باید بگویم که این داستان، یک داستان بومی است و نویسنده تلاش کرده است تا یک روایت بومی را به ما بدهد. دلیل این موضوع این است که کتاب، جغرافیای اردیبل در دهه ۲۰ را روایت می‌کند. یکی از چیزهایی که نه در این کار بلکه در تمام رمان‌های بومی باید مدنظر قرار بگیرد، جزئی‌پردازی است. برای مثال،‌ یکی از اتفاقات مهمی که در اردبیل رخ می‌دهد، در مقبره شیخ صفی است که در کتاب فقط به نام او اشاره شده است. این‌ها دقیقا همان ریزه‌کاری‌های داستان است که دوست داشتم در متن کتاب بیاید و خواننده را در خود غرق کند. نوشتن یک جور نقاشی‌کردن است که نویسنده در آن، به جای استفاده از رنگ، از قلم استفاده می‌کند. در این کتاب، به دنبال این بودم که درخت‌ها، پرنده‌ها، حصار و … روایت شود اما در مواردی از این موضوع صحبت نشده بود.

نویسنده کتاب «هیچ کس این زن را نمی‌شناسد» راجع به شخصیت‌های این کتاب صحبت کرد و گفت: یکی از شخصیت‌های فرعی این کتاب، بیش از همه توجه من را به خود جلب کرد و او را بسیار دوست داشتم. تقریبا سعی کردم تا با تمام شخصیت‌های داستان خود زندگی کنم. این موضوع را از استاد دهقان یاد گرفتیم که وقتی می‌خواهیم یک رمان بنویسیم باید تمام تمرکز خود را بر روی رمان بگذاریم تا به سرانجام برسد.

در ادامه جلسه، زهیر یاری بخش دیگری از این کتاب را که متعلق به فصل پانزدهم بود را خواند و با استقبال خوب حاضران در جلسه همراه شد.

در جامعه امروز، کتاب‌نویسی ساده‌تر از نویسندگی است/ ندا رسولی آثار زیادی خواهد نوشت

در بخش بعدی این جلسه، احمد دهقان صحبت کرد و درباره کتاب ندا رسولی گفت: بعضی‌ها نویسنده هستند اما بعضی‌ها فقط یک کتاب می‌نویسند. خانم رسولی از کسانی است که کتاب‌ها خواهد نوشت. در جامعه امروز ما که کتاب‌نوشتن خیلی ساده است، خیلی‌ها یک کتاب می‌نویسند. حتی برای مد هم که شده یک داستان می‌نویسند و از این جهت، کتاب نوشتن بسیار ساده است اما این که کسی بتواند نویسنده باشد و ذهن نویسندگی داشته باشد، بسیار مهم است. مهم‌ترین ویژگی خانم رسولی این است که او نویسنده است و یک کتاب‌نویس نیست. این اثر ایشان، یک شروعی برای کارهای بسیاری است که فکر می‌کنم خواهند نوشت و بعدها اسم ایشان را بیش‌تر خواهیم شنید. باید بگویم که به نظر من، کسی که باید نویسنده بشود، نویسنده خواهد شد و شما فقط باید به او کمک کنید و نیازی نیست چیزی یاد او بدهید. در حقیقت، با این موضوع مخالفم که یک استاد بیاید و شخصیت‌پردازی و … را تعریف کند. به نظرم، این کار به هیچ وجه، کار یک کارگاه نیست و نباید اتفاق بیفتد اما آن استاد باید راهنمایی کند و فوت و فن نوشتن را یاد بدهد. این موضوع است که مهم است. کسانی که می‌خواهند یک نویسنده شوند، موقعیت، راوی و … را بلد هستند و نباید آنان را جداگانه به آنان یاد داد. نکته مهم آموزش این است که این مواد، چگونه به هم وصل شوند و چه‌طور نوشته شوند. مشورت کردن از این جهت درست است که بیایم و بگویم که چرا این کار را کردی و باید داستان را از ابتدا بنویسی. برای خانم رسولی این اتفاق افتاد که باعث شد به او بگویم داستان را از ابتدا بنویسد اگر چه او پایان‌ها را بسیار خوب می‌نوشت. به همین دلیل است که می‌گویم تمام این نوشته‌ها کار خودش است و من یک کلمه هم به آن اضافه نکردم. مطمئنا هر کس دنیای خود را دارد و دوست دارد راجع به یک موضوع بنویسد. به نظرم، نویسنده‌ای که می‌خواهد نویسنده بشود را باید کمک کرد تا بتواند این کار را انجام دهد اما اینکه بخواهید او را بسازید، امکان‌پذیر نیست. وقتی ایشان طرح‌شان را آغاز کردند و چند فصلی از کتاب را نوشتند، به ناگاه آن‌چنان جوششی درشان رخ داد که بقیه را با سرعت نوشتند و تا انتها با یک نثر روان جلو رفتند.

ندا رسولی در مورد کتاب بعدی خود صحبت کرد و گفت: داستان بعدی من، یک داستان بومی مربوط به زلزله بم است.

او هم‌چنین در مورد مواردی که به کتاب وارد شد صحبت کرد و گفت: باید بگویم که من نمی‌خواستم تاریخ بنویسم بلکه می‌خواستم رمان بنویسم. از همین منظر، این موضوع برایم کافی بود که رمان در بستر تاریخی شکل بگیرد. در حقیقت می‌خواستم تاریخ را بستری قرار بدهم که به انسان‌ها برسم؛ به آدم‌هایی که در یک مقطعی گیر افتاده‌اند و قربانی روزگار آن موقع شده‌اند.

مجید قیصری در پاسخ به این صحبت نویسنده کتاب گفت: ما یک رمانی به نام «بازمانده روس» را داریم. داستان آن در یک کاخ انگلیسی‌ می‌گذرد و مربوط به یک داستان عاشقانه سر پیش‌خدمت با یک خانم است و نمی‌تواند این عشق را به او ابراز کند. با این‌حال، در بستر این داستان، تاریخ جنگ را می‌بینید. در حقیقت، یکی از کلیدی‌ترین قسمت‌های داستان در همان‌جا رخ می‌دهد. دقت داشته باشید که در رمان‌نویسی باید فضا بسازیم و تا زمانی که این فضا ساخته نشود، چیزی به من منتقل نمی‌شود. بنابراین، وقتی شما به من، فکت‌های مستقیم تاریخی را می‌دهید، باید حال و اوضاع آن را نیز بیان کنید. این‌ها مطالبی است که شما به عنوان یک مخاطب، مدام از خود می‌پرسید و باید توسط نویسنده جواب داده شود.

 

وی ادامه داد: اگر دقت کنید می‌بینید که داستان مطرح شده در این کتاب، یک جنگ است چرا که ایران در جنگ جهانی دوم اعلام بی‌طرفی می‌کند اما به صورت ناخواسته یک قحطی بسیار عظیمی بر ما تحمیل می‌شود. حرف من این است که شخصیت‌های این داستان، هیچ واکنشی نسبت به این قحطی نشان نمی‌دهند و هیچ اعتراضی نسبت به این موضوع بیان نمی‌کنند. هوش داستانی به من می‌گوید چه‌طور می‌شود که یک نفر از خود نپرسد که چه کسی روس‌ها را به ایران راه داده است.

ندا رسولی در پاسخ به مجری برنامه، پیرامون انتخاب روح انسانی در این داستان گفت: اگر بخواهم بگویم که چرا تاریخ را انتخاب کردم باید بگویم که در مواجهه با تاریخ به صورت خواسته یا ناخواسته، با موضوعات ویژه انسانی روبه‌رو می‌شوید و فکر می‌کنم که ادبیات خیلی می‌تواند به این موضوعات بپردازد و از جهت بسیار ارزشمند است. من برای نوشتن این کتاب، منابع بسیار زیادی را مطالعه کردم. برای مثال، کتاب «اردبیل در گذرگاه تاریخ قحطی بزرگ» و … را خواندم. این موضوعی که توسط آقای قیصری مطرح شد را در مردم ندیدم. مردم ترسان، قحطی‌زده و گرفتار در جنگ را دیدم که کاری نمی‌توانستند بکنند. در حقیقت، در منابعی که می‌خواندم، مساله ای ندیدم که بخواهم به سمت آن بروم و اشاره کنم. حتی اگر در تاریخ شفاهی‌هایی که می‌شنیدم، تلنگری مبنی بر قد علم کردن مردم در برابر روس‌ها را می‌دیدم، مطمئنا به سمت پاسخ دادن به آن می‌رفتم اما چیزی ندیدم.

نویسنده کتاب، شخصیت و فضا را مدیریت کرده است/ نمره قابل قبول برای یک نویسنده کار اولی

مجید قیصری در بخش پایانی صحبت‌های خود به نکات مثبت این کتاب اشاره کرد و گفت: آن بخشی که مربوط به داستان آن نانوا بود، برایم بسیار جذاب بود و با آن ارتباط خوبی برقرار کردم. علاوه بر این، شخصیت داشی‌خان،‌ بسیار مناسب نوشته شده بود. او کسی است که مواد غذایی احتکار می‌کرد و طمع داشت و به نظرم خانم رسولی به خوبی ایشان را روایت کرده بودند. البته همه این شخصیت‌های جای بیش‌تری برای پرداخت نیز داشتند. به نظرم، در مواردی جا داشت که مطالب به صورت کامل‌تری پرداخت شود و داستان با جزئیات بیش‌تر روایت شود. به نظرم، این کتاب به عنوان یک کار اولی، نمره قابل قبولی می‌گیرد. ایشان توانسته است شخصیت‌ها و فضا را مدیریت کند و دو داستان را در یک نقطه به همدیگر برساند. در کل باید بگویم که این کتاب دارای متن جذاب و پرکششی است. علاوه بر این، از راوی‌های زن استفاده شده است که بسیار ارزشمند است. به نظرم، خواننده از خواندن این کتاب، حوصله‌اش سر نمی‌رود و پر کشش تا آخر آن می‌رود.

ندا رسولی در بخش پایانی صحبت‌های خود گفت: در نوشتن این کتاب تلاش کردم با وجود این که کتاب برای سال۱۳۲۰ است، داستان بیان شده امروزی باشد. دوست داشتم که دغدغه‌هایم، دغدغه شخصیت‌های امروز باشد. امیدوارم که موفق بوده باشم.

در پایان این جلسه، کتاب «هیچ کس آن زن را نمی‌شناسد» با حضور احمد دهقان، محید قیصری، زهیر یاری، ولی‌الله نوروزی و جمع زیادی از علاقه‌مندان رونمایی شد.

نظر بدهید

Be the First to Comment!

avatar
wpDiscuz